اکبر عبدی؛ تولد مردی که خنده را به سینمای ایران آورد
چهارم شهریور سالروز تولد بازیگری است که خنده و هنر را به خاطرات چند نسل پیوند زد.
اکبر عبدی آقاباقر چهارم شهریور ۱۳۳۹ در محله نازیآباد تهران متولد شد. او از همان سالهای کودکی به هنر و نمایش علاقه داشت و در مسیر رشد خود تجربههای متفاوتی را پشت سر گذاشت. عبدی پیش از ورود جدی به دنیای هنر، شغلهایی مانند جوشکاری، نجاری، دستفروشی و آهنفروشی را نیز تجربه کرده بود؛ تجربههایی که بعدها به او در خلق شخصیتهای متفاوت کمک کرد.
از تلویزیون تا شهرت با «باز مدرسم دیر شد»
عبدی فعالیت هنری خود را از اواخر دهه ۱۳۵۰ آغاز کرد و پس از حضور در نمایشهای آماتوری، به تلویزیون راه یافت. اما نقطه مهم در مسیر شهرت او، بازی در مجموعه تلویزیونی «باز مدرسم دیر شد» در سال ۱۳۶۲ بود؛ مجموعهای که باعث شد چهره اکبر عبدی برای میلیونها مخاطب ایرانی شناخته شود.
او در سال ۱۳۶۳ با فیلم «جنجال بزرگ» وارد سینما شد و خیلی زود توانایی خود را در ایفای نقشهای کمدی و شخصیتهای متفاوت به نمایش گذاشت.
از «اجارهنشینها» تا «مادر»
اکبر عبدی در دهه ۶۰ و ۷۰ در آثار مهمی از سینمای ایران حضور پیدا کرد و با کارگردانانی همچون علی حاتمی، ناصر تقوایی و داریوش مهرجویی همکاری داشت. نقشآفرینی او در فیلمهایی مانند «اجارهنشینها»، «ای ایران»، «گراند سینما» و «مادر»، بخشی از کارنامه درخشان این بازیگر را تشکیل میدهد.
توانایی عبدی تنها به کمدی محدود نبود. او در فیلم «مادر» در نقشی متفاوت ظاهر شد و نشان داد که میتواند از قالب یک بازیگر صرفاً کمدی فراتر برود.
دو سیمرغ و یک عمر افتخار
عبدی برای بازی در فیلمهای «مادر» و «خوابم میآد» موفق به دریافت دو سیمرغ بلورین بهترین بازیگر نقش مکمل مرد جشنواره فیلم فجر شد. همچنین در سال ۱۳۹۶ و در سیوششمین جشنواره فیلم فجر، جایزه ویژه یک عمر فعالیت هنری را دریافت کرد.
او در طول چند دهه فعالیت، در فیلمهای متعددی از جمله «آدمبرفی»، «هنرپیشه»، «سفر جادویی»، «اخراجیها» و «خوابزدهها» بازی کرد و به یکی از شناختهشدهترین چهرههای کمدی و بازیگری ایران تبدیل شد.
تولد یک ستاره؛ بدرود با یک چهره ماندگار
چهارم شهریور هر سال یادآور تولد بازیگری است که بخش مهمی از خاطرات چند نسل از ایرانیان را ساخته است. اکبر عبدی در کنار توانایی کمنظیر در تغییر چهره و خلق شخصیتهای متنوع، با حضور در آثار ماندگار سینما و تلویزیون جایگاهی ویژه در فرهنگ هنری ایران پیدا کرد.
اکبر عبدی پس از سالها فعالیت هنری، ۲ مرداد ۱۴۰۵ بر اثر ایست قلبی درگذشت و در قطعه هنرمندان بهشت زهرا به خاک سپرده شد. نام او اما همچنان با شخصیتهای ماندگار و لحظات خاطرهانگیز سینمای ایران گره خورده است.