//
کد خبر: 580380

زلزله بوئین‌زهرا؛ ۲۶۱ کشته و ۱۵۰۰ زخمی در یک زمین‌لرزه

زمین‌لرزه ۳۱ مرداد ۱۳۸۱ در منطقه آوج و بوئین‌زهرا، ۲۶۱ کشته و حدود ۱۵۰۰ مصدوم بر جای گذاشت.

زمین‌لرزه بوئین‌زهرا در ساعت‌های بامداد ۳۱ مرداد ۱۳۸۱ برابر با ۲۲ اوت ۲۰۰۲ در منطقه شمال‌غربی ایران رخ داد. مرکز این زمین‌لرزه در نزدیکی چنگوره و شهرستان آوج در جنوب استان قزوین قرار داشت و شدت آن در مقیاس ریشتر ۶.۵ گزارش شده است.

این زمین‌لرزه یکی از رخدادهای مهم لرزه‌ای ایران در دهه ۱۳۸۰ بود. بر اثر این حادثه دست‌کم ۲۶۱ نفر جان باختند و حدود ۱۵۰۰ نفر زخمی شدند. پس از زلزله نیز حدود ۲۰ پس‌لرزه در منطقه ثبت شد که شرایط را برای ساکنان آسیب‌دیده دشوارتر کرد.

بخش قابل توجهی از خسارت‌ها به ساختمان‌های یک‌طبقه با ساختار بنایی وارد شد و بسیاری از این خانه‌ها در اثر شدت زمین‌لرزه فروریختند. در مقابل، زمین‌لرزه در تهران که حدود ۲۹۰ کیلومتر با کانون آن فاصله داشت، خسارت قابل توجهی ایجاد نکرد، هرچند به‌خوبی احساس شد.

این حادثه علاوه بر خسارت‌های انسانی و ویرانی گسترده، با انتقادهایی درباره روند امدادرسانی نیز همراه شد. کندی در رسیدگی به برخی آسیب‌دیدگان موجب نارضایتی مردم محلی شد و هنگام بازدید وزیر کشور وقت از مناطق زلزله‌زده آوج، شماری از ساکنان در اعتراض به شرایط موجود به خودروی او و کاروان همراهش سنگ پرتاب کردند.

استان قزوین در محدوده‌ای میان پهنه‌های لرزه‌خیز البرز و زاگرس قرار دارد و به دلیل شرایط زمین‌ساختی ایران، همواره در معرض زمین‌لرزه قرار داشته است. منطقه بوئین‌زهرا نیز پیش از زلزله سال ۱۳۸۱ سابقه رخدادهای شدید لرزه‌ای داشت و زمین‌لرزه‌های مهمی در سال‌های گذشته در این منطقه به وقوع پیوسته بود.

زمین‌لرزه سال ۱۳۸۱ بوئین‌زهرا بار دیگر اهمیت مقاوم‌سازی ساختمان‌ها، آمادگی در برابر بحران و سرعت امدادرسانی در مناطق زلزله‌خیز را برجسته کرد؛ حادثه‌ای که پس از گذشت سال‌ها همچنان در شمار زمین‌لرزه‌های مهم و مرگبار ایران قرار دارد.