دوران سازندگی؛ روایت ۸ سال ریاستجمهوری هاشمی رفسنجانی
دولت هاشمی با هدف بازسازی ایران پس از جنگ، توسعه اقتصادی و پروژههای عمرانی را در اولویت قرار داد.
«دوران سازندگی» عنوانی است که به دوره هشتساله ریاستجمهوری علیاکبر هاشمی رفسنجانی، از ۲۵ مرداد ۱۳۶۸ تا ۱۲ مرداد ۱۳۷۶، اطلاق میشود. این دوره همزمان با تلاش گسترده برای بازسازی کشور پس از پایان جنگ ایران و عراق آغاز شد و دولت پنجم و ششم جمهوری اسلامی ایران را دربر میگرفت.
مهمترین اولویت دولت هاشمی، بازسازی زیرساختهایی بود که در جریان جنگ آسیب دیده بودند. برای تحقق این هدف، سهم بودجه پروژههای عمرانی افزایش یافت و دولت تلاش کرد با استفاده از مدیران و وزیران تکنوکرات، برنامههای اقتصادی و توسعهای را سرعت ببخشد.
اجرای نخستین برنامه پنجساله توسعه اقتصادی پس از انقلاب نیز در همین دوره آغاز شد. سیاستهای اقتصادی دولت به سمت بازتر شدن فضای اقتصاد، توسعه فعالیتهای عمرانی و کاهش برخی محدودیتهای اقتصادی حرکت کرد. با این حال، مشکلاتی مانند کسری بودجه و فشارهای اقتصادی نیز از چالشهای مهم این دوران بود.
در عرصه سیاسی، هاشمی تلاش داشت میان جریانهای مختلف سیاسی تعادل ایجاد کند. حضور چهرههایی با گرایشهای متفاوت در دولت، بخشی از همین رویکرد بود؛ هرچند این سیاست نتوانست رضایت همه جریانهای سیاسی را جلب کند.
در انتخابات ریاستجمهوری سال ۱۳۷۲ نیز هاشمی رفسنجانی با احمد توکلی رقابت کرد و پیروزی خود را برای دوره دوم به دست آورد. در مجموع، دوران سازندگی یکی از دورههای مهم تاریخ جمهوری اسلامی محسوب میشود که محور اصلی آن بازسازی کشور، توسعه اقتصادی و اجرای پروژههای عمرانی بود.