//
کد خبر: 577399

مکانیسم‌های مخفی ورود محصولات شهرک‌های اسرائیلی به بازار اروپا

محصولات کشاورزی تولیدشده در شهرک‌های غیرقانونی اسرائیلی به طور مستمر به بازارهای اروپا وارد می‌شوند. این موضوع سوالاتی جدی درباره کارایی نظام‌های گمرکی و نظارتی اروپا ایجاد می‌کند.

به گزارش فرتاک نیوز؛ گزارش جدید مرکز دعاوی «گلوبال اکو» نشان می‌دهد که محصولات مرتبط با شهرک‌های غیرقانونی صهیونیست‌نشین همچنان به بازارهای اروپا راه می‌یابند. این واقعیت پرسش‌هایی را در خصوص نحوه صادرات، برچسب‌گذاری و توزیع این محصولات و همچنین کارآمدی قوانین موجود در اروپا برای جلوگیری از تجارت مرتبط با این شهرک‌ها مطرح کرده است.

گزارش منتشرشده در ژوئن ۲۰۲۶ (خردادماه) با عنوان «واردات اشغالگری» بار دیگر توجه‌ها را به زنجیره تأمین محصولات کشاورزی جلب کرده است. طبق این گزارش، کالاهای تولیدشده در شهرک‌های غیرقانونی از طریق سازوکارهایی به بازارهای اروپا وارد می‌شوند که محل واقعی تولید آن‌ها را پنهان می‌کند.

این گزارش بر صادرات محصولات کشاورزی نظیر خرما، مرکبات و صیفی‌جات تمرکز دارد. همچنین، مرکز گلوبال اکو زنجیره تأمین سه صادرکننده بزرگ صهیونیستی، «هادیکلیم»، «مهدیرین» و «بسته‌بندی و بازاریابی یوناتان»، را بررسی کرده است.

پژوهشگران مسیر محصولات را از مزارع واقع در شهرک‌های غیرقانونی تا ورود آن‌ها به بازارهای اروپا پیگیری کرده‌اند. در حالی که نه رژیم صهیونیستی و نه اتحادیه اروپا داده‌های دقیقی درباره صادرات این محصولات منتشر نمی‌کنند، ابعاد واقعی این تجارت سال‌ها مبهم باقی مانده است.

بیش از ۳۰ هزار سند صادراتی مربوط به بیش از ۶ هزار و ۸۰۰ محموله کشاورزی که بین اکتبر ۲۰۱۷ (مهر ۱۳۹۶) تا فوریه ۲۰۲۶ (بهمن ۱۴۰۴) صادر شده‌اند، بررسی شده است. از میان ۵ هزار و ۹۰۰ محموله‌ای که مقصد آنها اروپا بوده، ۱۷.۲ درصد حاوی محصولات شهرک‌ها بوده‌اند.

محصولات کشاورزی تولیدشده در این شهرک‌ها به طور منظم بخشی از صادرات کشاورزی رژیم صهیونیستی به اروپا را تشکیل می‌دهند و صادرکنندگان از زنجیره تأمین برای پنهان‌سازی منبع استفاده می‌کنند.

این گزارش، سه روش اصلی برای پنهان‌سازی منبع محصولات را تشریح می‌کند. روش نخست شامل درج نشانی واقعی محل شهرک در اسناد است، در حالی که اسرائیل به عنوان کشور مبدا معرفی می‌شود. در روش دوم، صادرکنندگان از نشانی‌های صوری در داخل اراضی اشغالی استفاده می‌کنند و در روش سوم، محصولات شهرک‌ها با محصولاتی که در اراضی اشغالی تولید شده‌اند، مخلوط می‌شوند.

کشورهای اروپایی رویکردهای متفاوتی در قبال محصولات تولیدشده در این شهرک‌ها اتخاذ کرده‌اند. از ممنوعیت‌های ملی واردات تا درخواست برای محدودیت‌های شدیدتر در سطح اتحادیه اروپا، اما هنوز ممنوعیت سراسری برای واردات این محصولات وجود ندارد.

هلند و ایرلند اقداماتی برای ممنوعیت واردات کالاهای تولیدشده در این شهرک‌ها را آغاز کرده‌اند و اسپانیا و بلژیک نیز ممنوعیت‌هایی را تصویب کرده‌اند.

مرکز گلوبال اکو همچنین به انتقاد از اعتبار گواهی‌های بهداشت گیاهی و محصولات ارگانیک اشاره کرده و می‌گوید که ممکن است این گواهی‌ها با الزامات قانونی اتحادیه اروپا مطابقت نداشته باشند.