رودری در آستانه بارسلونا؛ نشانهای از بازگشت قدرت آبیواناری
رودری حالا به گزینهای جدی برای بارسلونا تبدیل شده و این موضوع میتواند نشانهای از تغییر جایگاه این باشگاه در بازار نقلوانتقالات باشد. بارسا که سالها با محدودیت مالی دستوپنجه نرم میکرد، این بار میخواهد در رقابت با رئال مادرید دست بالا را داشته باشد.
به گزارش فرتاک نیوز؛ بارسلونا توانسته در ماجرای جذب رودری، رئال مادرید را پشت سر بگذارد؛ اتفاقی که تا همین چندی پیش برای بسیاری دور از ذهن بود. این تغییر، بیش از آنکه فقط یک جابهجایی احتمالی در ترکیب تیم باشد، نشانهای از بازگشت تدریجی بارسا به سطح اول رقابتهای نقلوانتقالاتی است.
در سالهایی نهچندان دور، بارسلونا حتی برای ثبت خریدهای تازه خود هم با تردید روبهرو بود، در حالی که رئال مادرید بهسادگی ستارههای بزرگ فوتبال اروپا را جذب میکرد. خرید جود بلینگام در ۲۰۲۳ و کیلیان امباپه در ۲۰۲۴ این تصور را تقویت کرده بود که مقصد بیشتر چهرههای بزرگ، سانتیاگو برنابئو است.
از زمان جدایی لیونل مسی در ۲۰۲۱، وقتی مشکلات مالی باشگاه کاتالان جدیتر از همیشه بود، بارسلونا توانسته چند چهره مهم را به خدمت بگیرد. رابرت لواندوفسکی در اوت ۲۰۲۲ آمد، دنی اولمو در ۲۰۲۴ به تیم اضافه شد و آنتونی گوردون پیش از جام جهانی با انتقالی ۸۰ میلیون یورویی از نیوکاسل یونایتد به بارسلونا پیوست.
باشگاه اکنون میگوید از نظر مالی در جایگاه بهتری قرار دارد؛ موضوعی که به افزایش درآمدها پس از بازگشت به ورزشگاه نوکمپ نسبت داده میشود. بارسلونا همچنین تأکید کرده که پیگیری جذب رودری، که منچسترسیتی برای او ۸۰ میلیون یورو قیمتگذاری کرده، روی تلاش این تیم برای خرید خولیان آلوارز از اتلتیکومادرید اثری نخواهد گذاشت.
بارسا سالها ناچار بوده محدودیتهای مالی لالیگا را مدیریت کند و همزمان برای ساخت تیمی رقابتی در لیگ قهرمانان اروپا، راهحلهای خلاقانه پیدا کند. همین روند باعث شد این باشگاه بیشتر به سراغ فرصتهای موجود برود تا اینکه خودش تعیینکننده بازار باشد.
جذب بازیکنان آزاد، خرید نفراتی که حاضر بودند برای پوشیدن پیراهن آبیواناری از دستمزد خود بگذرند، تکیه بر بازیکنان باتجربه و همچنین سرمایهگذاری روی استعدادهای جوان، به الگوی اصلی بارسلونا تبدیل شد. با این حال، همین سیاست در کنار نسل درخشان آکادمی لاماسیا، نتیجه هم داد.
بارسلونا در چهار فصل اخیر سه بار قهرمان لالیگا شده است و رئال مادرید آخرینبار در فصل ۲۰۲۴-۲۰۲۳ جام را بالای سر برد. این تیم همچنین توانسته دوباره به مراحل پایانی رقابتهای سطح اول فوتبال اروپا برگردد، هرچند هنوز برای احیای کامل اعتبار گذشتهاش به مسیر بیشتری نیاز دارد.
در این میان، رودری بیش از هر نام دیگری توجهها را جلب میکند. او میتواند در اختیار هانسی فلیک یکی از بهترین هافبکهای دفاعی فوتبال جهان را قرار دهد؛ بازیکنی که از نظر سبک بازی، نزدیکترین چهره به سرخیو بوسکتس در فوتبال مدرن محسوب میشود.
اما اهمیت اصلی این انتقال فقط فنی نیست. اینکه بارسلونا بتواند برنده توپ طلا در سال ۲۰۲۴، کاپیتان تیم ملی اسپانیا و بازیکنی را که مدتها در دایره توجه رئال مادرید قرار داشته، به سمت خود بکشاند، پیامی مهم برای دنیای فوتبال خواهد داشت.
آخرین ابرستارهای که تصمیمی از این دست گرفت، نیمار در سال ۲۰۱۳ بود. او که در آن زمان ۲۱ سال داشت و پیشنهاد جدی رئال مادرید را هم در پیش داشت، هنگام ترک سانتوس، نوکمپ و بارسلونا را انتخاب کرد.
بارسلونا در آن مقطع باشگاهی متفاوت بود؛ تیمی که در ۲۰۰۹ سهگانه را برده بود و در ۲۰۱۵ هم دوباره به همان افتخار رسید. حضور لیونل مسی، لوئیس سوارز و نیمار در اوج دوران حرفهای، آن بارسلونا را به الگویی برای هواداران تبدیل کرده بود.
خوان لاپورتا بهخوبی میداند که هواداران همچنان در سودای بازگشت به همان روزها هستند. او در فروش رویاها مهارت دارد و میداند طرفداران چه چیزی میخواهند بشنوند و چگونه باید آن را به آنها منتقل کند.
با این حال، حتی لحن امیدوارکننده و حسابشده این رئیس ۶۴ ساله نیز در ماههای اخیر با احتیاط بیشتری همراه بوده است. در چنین شرایطی، انتقال رودری میتواند دوباره به او اجازه بدهد با جسارت بیشتری از آینده سخن بگوید.
رودری، کاپیتان ۳۰ ساله تیم ملی اسپانیا که پس از پیروزی برابر آرژانتین در فینال بهعنوان بهترین بازیکن جام جهانی انتخاب شد، نماد خریدی است که بارسلونا تا مدتها تصور میکرد دسترسی به آن را ندارد. دکو، مدیر ورزشی بارسلونا، در فوریه ۲۰۲۴ در گفتوگو با TV3 گفته بود: «جایگزین کردن سرخیو بوسکتس تقریباً غیرممکن است. او بازیکنی بسیار خاص و کاملاً منحصربهفرد است. هیچ بازیکنی مانند او در بازار وجود ندارد و حتی اگر وجود داشت، به بارسلونا نمیآمد، زیرا باشگاهش حاضر به فروش او نمیشد. نزدیکترین بازیکن به او رودری است که در منچسترسیتی بازی میکند، اما تصور میکنم سیتی حاضر نباشد او را به ما یا هیچ باشگاه دیگری بفروشد.»
در همان زمان، این حرفها بیشتر بازتاب واقعیت محدود بارسلونا بود تا صرفاً تحسین کیفیت رودری. با این حال، شرایط امروز نشان میدهد بارسا دیگر در پست هافبک دفاعی آنقدرها هم با کمبود گزینه روبهرو نیست.
ژاوی دو سال برای پیدا کردن جانشین بوسکتس تلاش کرد، اما در نهایت تیمش را بدون جانشین مستقیم او بهگونهای دیگر تنظیم کرد. در دوران فلیک، مارک کاسادو عملکرد خوبی داشته، مارک برنال بهعنوان استعدادی درخشان مطرح شده، اریک گارسیا در نقش هافبک دفاعی نمایش قابلقبولی ارائه داده و بهترین نسخه فرنکی دییونگ هم دیده شده است.
در همین فضا، بارسلونا اولویتهای خود را به بخشهای دیگر زمین منتقل کرده بود. حضور گوردون و کریم آدیمی به خط حمله کمک کرد و پیش از مصدومیت اخیر دییونگ، میانه زمین بارسا شلوغترین بخش ترکیب این تیم به نظر میرسید.
به همین دلیل، رودری به بارسلونا نمیآید چون این تیم در آن پست خالی دارد؛ او قرار است جذب شود چون در سطح او، فرصتها بسیار کم پیش میآیند. این انتقال میتواند بارسا را نهفقط از نظر فنی، بلکه از نظر جایگاه و اعتبار نیز وارد مرحله تازهای کند.
بارسلونا با حضور رودری لزوماً متحول نمیشود و برای ثابت کردن بازگشتش به جایگاه پیشین هم به او نیاز ندارد؛ جامهایی که تحت هدایت فلیک به دست آمده، تا حد زیادی این موضوع را نشان داده است. با این حال، برای نخستین بار در سالهای اخیر، این باشگاه میتواند دوباره تعیینکننده مسیر بازار نقلوانتقالات باشد.
شاید مهمترین دستاورد بارسلونا همین باشد؛ نه فقط جذب یکی از بهترین هافبکهای جهان، بلکه رسیدن به جایگاهی که بازیکنانی مانند رودری، خودشان انتخابش کنند.
منبع: اتلتیک