//
کد خبر: 576831

جام جهانی و قلعه‌نویی؛ روایت سه روزنامه‌نگار از یک کارنامه بحث‌برانگیز

جام جهانی و عملکرد تیم ملی ایران پس از حذف از جام جهانی ۲۰۲۶ همچنان محل مناقشه است. در گفت‌وگوی سه روزنامه‌نگار باسابقه، از کارنامه تیم ملی، شیوه دفاع از آن و آینده امیر قلعه‌نویی سخن گفته شد.

به گزارش فرتاک نیوز؛ مرتضی رضایی؛ بیش از یک ماه از حذف تیم ملی ایران از جام جهانی ۲۰۲۶ گذشته، اما بحث درباره عملکرد ملی‌پوشان و کادر فنی همچنان ادامه دارد. منتقدان می‌گویند تیم ملی دستاوردی نداشته، در حالی که مدافعان این تیم اعتقاد دارند با وجود دشواری‌های آماده‌سازی، نمایشی فراتر از انتظار ارائه شده است.

به همین مناسبت، سیامک رحمانی، پژمان راهبر و مهدی هژبری، سه روزنامه‌نگار باسابقه، در خبرآنلاین عملکرد تیم ملی ایران در جام جهانی ۲۰۲۶ را از زاویه‌های مختلف بررسی کردند. خلاصه‌ای از این گفت‌وگو در ادامه آمده و بخش‌های کامل‌تر آن نیز در روزهای آینده منتشر می‌شود.

اگر قرار باشد عملکرد تیم ملی ایران در جام جهانی ۲۰۲۶ را در یک کلمه توصیف کنید، چه می‌گویید؟

سیامک رحمانی گفت: «فروش رویا»؛ به باور او، تیم ملی پیش و پس از جام جهانی بر پایه رویافروشی تعریف شد و دستاوردی برای فوتبال ایران نداشت. او تأکید کرد نتیجه به‌دست‌آمده در خور نبود و بعدتر نیز همان نتیجه را به‌عنوان موفقیتی بزرگ جا زدند.

پژمان راهبر هم گفت تیم ملی در دو بازی قابل قبول ظاهر شد، اما در مجموع سه بازی را بدون دستاورد پشت سر گذاشت. او با اشاره به بدشانسی‌های مسیر صعود، تأکید کرد پس از بازگشت تیم ملی، تلاشی بیش از اندازه برای نمایش شکست‌ناپذیری آن شکل گرفت؛ تلاشی که به‌گفته او با نارضایتی عمومی هم‌خوان نبود.

مهدی هژبری در این بخش یادآور شد که از جام جهانی ۱۹۹۸ تاکنون، تیم ملی ایران همواره به رقابت‌ها رسیده اما از گروه صعود نکرده است. او گفت مشکل اصلی نه بد بودن تیم ملی، بلکه دفاع نادرست از آن است و افزود در جام جهانی ۲۰۱۴ هم دستاوردی وجود نداشت، اما از کارلوس کی‌روش حمایت شد.

در ادامه بحث، یکی از محورهای مهم به محبوبیت تیم ملی در این دوره اختصاص داشت؛ موضوعی که به‌گفته حاضران، همیشه هم‌وزن علاقه عمومی نبوده است. سیامک رحمانی گفت بخشی از تلاش‌ها برای پیوند دادن حمایت از تیم ملی با وطن‌پرستی، نتیجه معکوس داشت.

پژمان راهبر نیز با اشاره به بازی ایران - مصر گفت تیم ملی همواره یکی از نهادهای اجتماعی مهم بوده و نباید تمام فشارهای کشور را به دوش بکشد. او افزود که این تیم چهار سال زیر حملات شدید بوده و جام جهانی نشان داد برای حضور در سطح ملی باید آمادگی کامل داشت.

مهدی هژبری در همین بحث گفت ممکن است کسی تیم ملی را دوست نداشته باشد، اما نمی‌تواند خواستار باخت آن باشد. او تأکید کرد اختلاف با حکومت یا تیم ملی، به معنای همراهی با نابودی ایران نیست و افزود: «آدم‌های بد هم مادرشان را دوست دارند.»

در بخش دیگری از گفت‌وگو، پرسش درباره ماندن یا رفتن امیر قلعه‌نویی پس از جام جهانی مطرح شد. سیامک رحمانی گفت در شرایط غیرطبیعی فوتبال ایران، تصمیم ایده‌آل گرفتن ممکن نیست و انتظار جذب مربی بزرگ‌تر بیشتر شبیه فانتزی است.

پژمان راهبر با یادآوری نمونه‌هایی از تصمیم‌های سخت در فوتبال ملی، گفت سرمربی باید بتواند چنین تصمیم‌هایی بگیرد. با این حال، او این پرسش را هم مطرح کرد که اگر قلعه‌نویی برود، چه کسی می‌تواند جایگزین او شود و در عین حال از احتمال موفقیت در جام ملت‌های آسیا سخن گفت.

مهدی هژبری نیز گفت اگر قلعه‌نویی بماند، باید تغییر نسل بدهد و بازیکنانی را وارد تیم کند که برای جام جهانی بعدی به کار بیایند. به اعتقاد او، بهترین انتخاب در این شرایط، ادامه کار قلعه‌نویی همراه با جوان‌گرایی است.

در پاسخ به پرسش درباره بهترین و بدترین تصمیم امیر قلعه‌نویی در جام ملت‌های آسیا، سیامک رحمانی ساختار دفاعی تیم ملی را از نکات مثبت دانست و گفت می‌شد بازیکنانی مانند امیرحسین محمودی را برای کسب تجربه همراه تیم کرد.

پژمان راهبر نرفتن به آمریکا و حضور در کمپ تیخوانا را بزرگ‌ترین اشتباه دانست و در مقابل، بازی با بلژیک را از نقاط قوت تیم ملی توصیف کرد. او همچنین گفت نبردن سردار آزمون تصمیمی غلط بود.

مهدی هژبری بدترین تصمیم را اضافه کردن شهریار مغانلو و تکیه بر ایده حضور بازیکن بلندقد در جلوی زمین دانست. او در عین حال، استراتژی بازی با بلژیک را بهترین تصمیم خواند و گفت تعویض‌های بهتری می‌توانست انجام شود.

در بخش پایانی، موضوع پاداش ۱۴۰ میلیاردی مطرح شد. مهدی هژبری با اشاره به مقایسه‌های گذشته، پرسشی درباره یک میلیون دلار کی‌روش را پیش کشید. پژمان راهبر هم گفت درباره ۱۴۰ میلیارد، فدراسیون فوتبال مرتکب اشتباه شده و بهتر بود این مبلغ به قرارداد امیر قلعه‌نویی اضافه می‌شد.

سیامک رحمانی نیز تأکید کرد قلعه‌نویی را مقصر نمی‌داند و اگر پرداخت پاداش بدون قرارداد و به‌صورت ناعادلانه انجام شده باشد، مسئولیت آن بر عهده فدراسیون است. او گفت فدراسیون در این زمینه کوچک‌تر از آن است که بتواند همه هزینه‌ها را درست مدیریت کند.

۲۵۸۲۵۸