روایت وطن در مشهد؛ فیلمسازان از خطر فراموشی روایت‌ها گفتند
روایت وطن در مشهد با نمایش آثار فیلمسازان خراسان رضوی و برگزاری نشست «فیلمسازی برای وطن» بر ضرورت ثبت فوری روایت‌های انسانی تأکید کرد. امیراطهر سهیلی می‌گوید مستندسازان و فیلمسازان نباید منتظر بودجه و حمایت بمانند، چون بخشی از حقیقت حوادث در همین فاصله از دست می‌رود.
به گفته این فیلمساز مشهدی، رویداد «روایت وطن» هفته گذشته با نمایش مجموعه‌ای از فیلم‌های کوتاه و مستند تولید خراسان رضوی و با محوریت مسائل اجتماعی و ملی برگزار شد. او تأکید کرد این رویداد بخشی از ظرفیت سینما را برای ثبت روایت‌های انسانی و اجتماعی نشان داد.
سهیلی که دو فیلم «پنجره» و «روایت کیانا» از او در این برنامه نمایش داده شد، با اشاره به تجربه فیلمسازی خود در مواجهه با حادثه میناب، بر ضرورت ثبت سریع روایت خانواده‌های قربانیان تأکید کرد و گفت: نباید منتظر بودجه و حمایت بمانیم.
او با تأکید بر اینکه هر یک از قربانیان، روایتی مستقل و انسانی دارند، گفت مواجهه با چنین حوادثی نباید فقط در قالب آمار و عدد دیده شود. به گفته او، پشت هر قربانی یک خانواده، یک زندگی و مجموعه‌ای از خاطرات و تجربه‌های منحصربه‌فرد قرار دارد که با گذشت زمان ممکن است دیگر امکان ثبت آن‌ها وجود نداشته باشد.
این فیلمساز، روایت‌های خام و دست‌اول خانواده‌ها را از مهم‌ترین منابع مستندسازی دانست. او گفت اعتمادسازی با سوژه یکی از مراحل اصلی این فرایند است و فیلمساز باید پیش از روشن کردن دوربین، سوژه را بشناسد، با فضای زندگی او ارتباط بگیرد و درک درستی از تجربه‌ای که قرار است روایت شود به دست آورد.
سهیلی در بخش دیگری از این نشست بر پرهیز از شعارزدگی و سانتی‌مانتالیسم در روایت حوادث تأکید کرد و گفت: خود واقعیت به اندازه کافی دردناک است. به گفته او، افزودن عناصر نمایشی و دراماتیک غیرضروری در چنین سوژه‌هایی می‌تواند به‌جای تقویت اثر، از قدرت واقعیت و تجربه زیسته افراد بکاهد.
او همچنین با اشاره به تجربه فیلمسازان جوان، ایده و شناخت درست سوژه را مهم‌تر از تجهیزات دانست و تأکید کرد برای ساخت یک اثر مؤثر، الزاماً به امکانات گران‌قیمت نیاز نیست و ایده، انتخاب سوژه و شیوه ورود درست به آن اهمیت بیشتری دارد.
رویداد «روایت وطن» در کنار نمایش آثار، با برگزاری نشست «فیلمسازی برای وطن» تلاش کرد تجربه فیلمسازان در مواجهه با بحران و مسئولیت سینما در ثبت روایت‌های انسانی را مورد توجه قرار دهد؛ روایتی که به اعتقاد سهیلی، اگر به‌موقع ثبت نشود، بخشی از جزئیات و حقیقت آن برای همیشه از دست خواهد رفت.