اف-۷ ایرانی؛ ستون تازه توان رزمی نیروی هوایی ارتش با قابلیت اجرای مأموریتهای چندمنظوره
اینفوگرافی منتشرشده از جنگنده «اف-۷ ایرانی» تصویری از آخرین مشخصات، توانمندیها و تسلیحات این هواپیما ارائه میدهد؛ جنگندهای که بهعنوان نسخه ارتقایافته F-7 با اتکا به توان داخلی و همکاریهای فنی، در مأموریتهای دفاع هوایی، رهگیری، حمله زمینی و شناسایی عملیاتی نقشآفرینی میکند.
اینفوگرافی تازه منتشرشده از جنگنده «اف-۷ ایرانی» جزئیات مهمی از مشخصات فنی، سامانههای مأموریتی و تسلیحات این هواپیما را به نمایش گذاشته است؛ جنگندهای که طی سالهای گذشته با اجرای برنامههای بهینهسازی و ارتقا، به یکی از ظرفیتهای عملیاتی نیروی هوایی ارتش جمهوری اسلامی ایران تبدیل شده است.
بر اساس اطلاعات منتشرشده، اف-۷ ایرانی از نسخههای بهینهسازیشده جنگنده F-7 محسوب میشود که با بهرهگیری از توان متخصصان داخلی و همکاریهای فنی، برای انجام طیف گستردهای از مأموریتها آماده شده است.
این جنگنده با طول ۱۵.۷۵ متر، دهانه بال ۸.۴ متر و ارتفاع ۴.۳ متر، به موتور توربوجت WP-7 مجهز بوده و حداکثر سرعت آن به حدود ۲.۰۵ ماخ میرسد. همچنین برد عملیاتی بیش از یکهزار و ۵۰۰ کیلومتر و سقف پرواز ۱۷ هزار متر، امکان اجرای مأموریتهای متنوع را برای این هواپیما فراهم میکند.
در بخش تسلیحات، اف-۷ ایرانی قابلیت حمل موشکهای هوا به هوای PL-5E و PL-7، موشک ضدکشتی C-701 و بمبهای عمومی MK-82 را دارد؛ ترکیبی که امکان درگیری با اهداف هوایی، دریایی و زمینی را در سناریوهای مختلف عملیاتی فراهم میسازد.
اینفوگرافی همچنین به بهرهگیری این جنگنده از رادار RP-21، سامانه کنترل آتش پیشرفته، ناوبری اینرسی (INS) و سامانههای ارتباطی امن و رمزنگاریشده اشاره دارد که موجب افزایش دقت، آگاهی محیطی و کارایی عملیاتی آن شده است.
بر اساس این اطلاعات، اف-۷ ایرانی توانایی اجرای عملیات در شب و روز، رهگیری اهداف پرسرعت، انجام مأموریتهای دفاع هوایی، پشتیبانی تاکتیکی، حمله به اهداف زمینی و انجام مأموریتهای شناسایی و گشت هوایی را داراست.
اینفوگرافی منتشرشده همچنین روند حضور این جنگنده در نیروی هوایی ارتش را از زمان تحویل در دهه ۱۳۶۰ تا اجرای برنامههای نوسازی، ارتقای سامانهها و استمرار خدمت عملیاتی در دهههای بعدی مرور میکند؛ روندی که نشاندهنده تداوم بهرهبرداری و توسعه توانمندیهای این هواپیما با اتکا به ظرفیتهای داخلی است.