پنج مسابقه، پنج قهرمان؛ فصلی که هیچ تیمی حاشیه امن ندارد
نیمفصل مسابقات اتومبیلرانی فرمول یک با برگزاری گرندپری مجارستان خاتمه یافت و این رقابتها نشان داد که به شدت غیرقابل پیشبینی هستند.
مکس فرستاپن با کسب مقام دوم، عملکردی فراتر از انتظارات تیم ردبول از خود نشان داد و آندرهآ کیمی آنتونلی نیز با ایستادن بر سکوی سوم، فاصله خود را در صدر جدول قهرمانی رانندگان به 50 امتیاز افزایش داد.
مکلارن سریعترین تیم
تیم مکلارن در تمام طول گرندپری مجارستان، سریعترین خودروی پیست هانگارورینگ را در اختیار داشت. در حالی که رقبایی مانند فراری و ردبول در مقاطعی تهدیدی برای این تیم به شمار میرفتند، اما هیچکدام نتوانستند سرعت مکلارن را در مسابقه به چالش بکشند.
اسکار پیاستری با شروعی عالی از همتیمی خود پیشی گرفت، اما نوریس با برتری در سرعت مسابقه، پس از چرخه پیتاستاپها کنترل کامل رقابت را به دست آورد. برخورد نزدیک پیاستری با کارلوس ساینس نیز تأثیر زیادی بر جریان مسابقه داشت و فرصت حفظ برتری را از راننده استرالیایی گرفت. با این حال، نمایش هر دو راننده مکلارن نشان داد که این تیم بار دیگر به یکی از مدعیان اصلی پیروزی در هر گرندپری تبدیل شده است.
فراری؛ اشتباهات پیاپی، فرصت از دست رفته
فراری بزرگترین بازنده گرندپری مجارستان بود. مشکلات این تیم از مرحله تعیین خط آغاز شد، جایی که لوئیس همیلتون به دلیل مزاحمت برای اسکار پیاستری جریمه شد. در روز مسابقه نیز شرایط بهتر پیش نرفت. شارل لکلرک با وجود استارت از ردیف نخست، چندین جایگاه را در دورهای ابتدایی از دست داد و هر دو راننده فراری در پشت خودروی فرستاپن گرفتار شدند. اگرچه همیلتون با استفاده از استراتژی آندرکات برای مدتی از راننده هلندی پیشی گرفت، اما نتوانست جایگاه خود را حفظ کند و دوباره به عقب بازگشت.
تصمیم بحثبرانگیز فراری برای انجام پیتاستاپ در زمان خودروی ایمنی مجازی نیز نتیجه مطلوبی به همراه نداشت و امید این تیم برای جبران با لاستیکهای نرم ناکام ماند. این اشتباهات باعث شد فراری یکی از بهترین فرصتهای فصل برای کسب پیروزی را از دست بدهد.
مرسدس؛ بیشترین بهره از شرایط موجود
اگرچه کسب مقامهای سوم و هفتم برای مرسدس در نگاه اول نتیجهای معمولی به نظر میرسد، اما شرایط خاص هانگارورینگ باعث شد این تیم بیشترین استفاده را از ظرفیت خودرو ببرد. آنتونلی در پایان مسابقه با دفاعی بینقص، حملات همیلتون را مهار کرد و سکوی ارزشمندی برای مرسدس کسب کرد. جورج راسل نیز پس از شروعی دشوار، با سبقتهای متوالی خود را به رتبه هفتم رساند؛ نتیجهای که با توجه به دشواری سبقتگیری در این پیست، عملکردی قابل قبول محسوب میشود.
ریسینگ بولز؛ بهترین تیم میانه جدول
ریسینگ بولز روند رو به رشد خود را ادامه داده و با عبور از آلپین به رتبه پنجم جدول سازندگان صعود کرد. این تیم در هفتههای اخیر از نظر سرعت و ثبات عملکرد، از بسیاری از رقبای مستقیم خود پیشی گرفته و اکنون حتی عملکردی بهتر از برخی تیمهای باسابقهتر ارائه میدهد. نتایج اخیر همچنین ارزش تجاری این تیم را افزایش داده و این موضوع در شرایط ادامه شایعات درباره احتمال فروش آن توسط ردبول، اهمیت بیشتری پیدا کرده است.
نخستین نشانههای احیای استون مارتین
یکی از مهمترین موضوعات روزهای اخیر، معرفی نسخه بازطراحیشده خودروی استون مارتین بود. پس از شروع ضعیف فصل، آدریان نیوی تصمیم به کنار گذاشتن پروژه توسعه تدریجی خودرو گرفت و شاسی جدیدی را برای نیمفصل دوم آماده کرد. هرچند فرناندو آلونسو نسبت به مسابقات گذشته عملکرد بهتری داشت و از تغییر رفتار خودرو ابراز رضایت کرد، اما سرعت استون مارتین هنوز برای رقابت با تیمهای پیشرو کافی نیست. نتایج مجارستان بیشتر نشانهای از پیشرفت اولیه بود تا بازگشت کامل این تیم به جمع مدعیان.
پنج برنده متفاوت؛ نشانه بازگشت هیجان به فرمول یک
شاید مهمترین دستاورد نیمفصل فرمول یک، غیرقابل پیشبینی بودن مسابقات باشد. پنج گرندپری اخیر توسط پنج راننده متفاوت از سه تیم مختلف به پایان رسیده است؛ آماری که در دو سال گذشته سابقه نداشته و نشان میدهد برتری مطلق یک تیم جای خود را به رقابتی نزدیکتر داده است. هرچند آندرهآ کیمی آنتونلی با اختلاف قابل توجهی در صدر جدول رانندگان قرار دارد و مرسدس نیز همچنان پیشتاز جدول سازندگان است، اما روند مسابقات نشان میدهد تقریباً هر یک از تیمهای بزرگ میتوانند در شرایط مناسب برای پیروزی مبارزه کنند. این امر نویدبخش نیمفصل دومی است که میتواند از نظر کیفیت رقابت، یکی از جذابترین فصلهای سالهای اخیر فرمول یک باشد؛ فصلی که اکنون پس از تعطیلات تابستانی با انتظاراتی بسیار بالا از سر گرفته خواهد شد.