جام جهانی بدون سردار؛ چه کسی ناجی ایران میشود؟
اگر سردار آزمون به جام جهانی ۲۰۲۶ نرود، تیم ملی باید به دنبال یک قهرمان تازه در خط حمله باشد؛ ماموریتی سخت و سرنوشتساز.
سردار آزمون طی یک دهه اخیر، فقط یک مهاجم برای تیم ملی نبوده؛ او ستون اصلی خط حمله، نقطه اتکای تاکتیکی مربیان و بازیکنی بوده که در لحظات حساس توانسته نتیجه بازیها را تغییر دهد. قدرت تمامکنندگی، تجربه بینالمللی، بازی هوایی و هماهنگی بالای او با سایر مهاجمان باعث شده نبودش در هر مسابقهای کاملاً احساس شود.
در جام جهانی ۲۰۲۶، اگر آزمون حضور نداشته باشد، تیم ملی ایران بخشی از تجربه و شخصیت هجومی خود را از دست میدهد. بازیکنی مثل سردار در بازیهای پرفشار جام جهانی، فقط گلزن نیست؛ او با حفظ توپ، گرفتن خطا، ایجاد فضا و انتقال آرامش به تیم نقش کلیدی دارد. بهخصوص مقابل تیمهای بزرگ، چنین مهاجمی میتواند تفاوت میان شکست و کسب امتیاز باشد.
از نظر فنی نیز تیم ملی سالها سبک بازی خود را بر پایه ویژگیهای آزمون تنظیم کرده است. ارسال از جناحین، ضدحملات سریع و بازی مستقیم، همگی با حضور او معنا پیدا میکردند. نبود چنین مهاجمی میتواند ساختار هجومی ایران را دچار بحران کند؛ مگر اینکه کادر فنی از حالا برای تغییر سبک بازی برنامهریزی کرده باشد.
با این حال، برخی کارشناسان معتقدند فوتبال ایران نباید بیش از حد به یک ستاره وابسته بماند. آنها میگویند جام جهانی ۲۰۲۶ میتواند فرصتی برای ظهور نسل جدید مهاجمان باشد؛ بازیکنانی جوانتر، دوندهتر و هماهنگ با فوتبال مدرن. مهاجمانی که شاید از نظر نام و تجربه به پای سردار نرسند، اما بتوانند انرژی تازهای به تیم ملی بدهند.
نکته مهم دیگر، وضعیت بدنی و مصدومیتهای متوالی آزمون در سالهای اخیر است. او بارها با مشکلات عضلانی و افت آمادگی روبهرو شده و همین موضوع نگرانیهایی درباره تواناییاش برای حضور در تورنمنتی سنگین مثل جام جهانی ایجاد کرده است. بنابراین شاید کادر فنی مجبور شود حتی در صورت حضور سردار، برای دوران بعد از او آماده شود.
در بعد روانی نیز غیبت آزمون میتواند روی سایر بازیکنان تاثیر بگذارد. بسیاری از ملیپوشان سالها کنار او بازی کردهاند و حضورش نوعی اعتمادبهنفس به تیم میدهد. نبود چنین چهرهای ممکن است فشار را روی بازیکنان جوانتر افزایش دهد؛ مخصوصاً در مسابقات بزرگ و حساس.
در نهایت، پاسخ این سوال که «نبود سردار بهتر است یا نه؟» کاملاً به شرایط تیم ملی بستگی دارد. اگر ایران بتواند یک سیستم هجومی منسجم و چند مهره آماده در خط حمله داشته باشد، شاید غیبت او قابل جبران شود. اما اگر تیم همچنان وابسته به تجربه و گلزنی آزمون باشد، نبودش میتواند یکی از بزرگترین ضعفهای ایران در جام جهانی ۲۰۲۶ باشد.