//
کد خبر: 564468

مأموریتِ محرمانه در تهران؛ آیا محسن نقوی حامل پیامِ واشنگتن است؟

تحلیل رسانه‌های پاکستان از دومین سفر خبرسازِ وزیر کشورشان به ایران. چرا اسلام‌آباد بر طبلِ «گشایش بزرگ» در مذاکرات ایران و آمریکا می‌کوبد؟

همزمان با دومین سفر «محسن نقوی» به تهران، رسانه‌های پاکستانی با خوش‌بینی از احتمال گشایش در بن‌بست مذاکراتی میان ایران و آمریکا خبر می‌دهند؛ تحرکی که نشان‌دهنده نقش پررنگ پاکستان به عنوان یک «پل دیپلماتیک» در روزهای سرنوشت‌ساز اخیر است.

دومین سفر محسن نقوی، وزیر کشور پاکستان به تهران در بازه زمانی کوتاه، پیامی فراتر از پروتکل‌های عادی دوجانبه دارد. تحلیلگران سیاسی در اسلام‌آباد معتقدند که تکرار این دیدارها با مقامات بلندپایه ایرانی، نشان‌دهنده حامل پیام بودنِ او برای نزدیک کردن دیدگاه‌های تهران و واشنگتن است. پاکستان که همواره روابط استراتژیکی با هر دو طرف داشته، حالا به نظر می‌رسد در نقش یک میانجیِ فعال ظاهر شده تا با انتقال پیام‌های حساس، زمینه‌ساز توافقی شود که می‌تواند تنش‌های منطقه‌ای را به حداقل برساند.

روایتگری رسانه‌های پاکستانی از این دیدارها، بر «سرعت یافتنِ تلاش میانجی‌ها» تأکید دارد. به نظر می‌رسد طرفین به این نتیجه رسیده‌اند که برای رسیدن به یک «توافق مطلوب»، نیاز به بازنگری در برخی مواضع صلب گذشته دارند. در این میان، نقشِ تسهیل‌گریِ پاکستان که همسایه‌ای استراتژیک برای ایران و شریکی امنیتی برای ایالات متحده است، می‌تواند گره‌هایی را باز کند که میانجی‌های سنتی دیگر در منطقه قادر به گشودن آن‌ها نبوده‌اند. این گشایش احتمالی، نه تنها در حوزه سیاست خارجی، بلکه در حوزه‌های اقتصادی و امنیتی نیز تأثیرات عمیقی بر کل منطقه خواهد داشت.

با این حال، محافل سیاسی با احتیاط به این ماجرا می‌نگرند؛ چرا که هرگونه توافق پایدار میان تهران و واشنگتن، مستلزم عبور از خطوط قرمزِ چندلایه‌ای است که در دهه‌های گذشته ترسیم شده‌اند. با این حال، حجمِ خوش‌بینی در فضای رسانه‌ای پاکستان بی‌سابقه است و این نشان می‌دهد که شاید این بار، بسترهای لازم برای یک گفتگوی جدی‌تر فراهم شده باشد. سفر محسن نقوی ممکن است همان قطعه‌ی گمشده از پازلِ دیپلماسی باشد که قرار است تهران را به یک نقطه تعادلی جدید با غرب نزدیک کند.
 
در نهایت، نگاه‌ها به خروجی دیدارهای رسمی و غیررسمی در تهران دوخته شده است. اگر ادعای رسانه‌های پاکستانی رنگ واقعیت به خود بگیرد، باید منتظر تغییر در ادبیات دیپلماتیک طرفین در روزهای آینده بود. اسلام‌آباد با این تحرک، بار دیگر جایگاه خود را به عنوان یک بازیگرِ تاثیرگذار در شطرنجِ سیاسیِ خاورمیانه تثبیت کرد. اکنون باید دید آیا «توافق مطلوب» که میانجی‌ها برای آن می‌دوند، در دسترس است یا این گمانه‌زنی‌ها تنها بخشی از یک مانورِ خبری برای سنجشِ فضای سیاسی است.