بازی با دمِ شیر؛ ۲۱۰۰ همت در مسلخِ قطعی اینترنت!
وقتی از اقتصاد دیجیتال حرف میزنیم، از یک ویترین فانتزی سخن نمیگوییم؛ صحبت از جابجایی ۲۱۰۰ هزار میلیارد تومان پول در سال است. آماری که سخنگوی اتاق اصناف فاش کرده، نشان میدهد اینترنت دیگر ابزار سرگرمی نیست، بلکه «موتور محرک» بازار ایران است که هر ثانیه قطعی یا کندی آن، تیشهای به ریشه معیشت هزاران کسبوکار شناسنامهدار میزند.
اینفوگرافیک اخیر «فرتاک اقتصادی» پرده از یک عدد جنجالی برداشته است: ۲۱۰۰ همت گردش مالی تنها برای ۱۰ هزار کسبوکار مجازی دارای پروانه در سال گذشته! این رقم خیرهکننده ثابت میکند که اقتصاد دیجیتال به یکی از اصلیترین ستونهای پایداری بازار تبدیل شده است. با این حال، سایه سنگین «عدم دسترسی پایدار» و «کندی اینترنت»، مانند ترمز بریدهای است که این موتور قدرتمند را در دره رکود میاندازد.
فعالان این حوزه هشدار میدهند که چرخه «کاربر-خرید-کسبوکار» یک زنجیره حساس است که با کوچکترین نوسان در اتصال اینترنت، از هم میپاشد. در دنیای امروز، «اینترنت پایدار» مساوی با رشد اقتصادی و «قطعی اینترنت» به معنای نابودی مستقیم هزاران فرصت شغلی و سرمایههای خرد و کلان مردم است.
۳ سوال چالشی خطاب به نمایندگان مجلس و متولیان ارتباطات:
۱. چه کسی خسارت ۲۱۰۰ همتی را بیمه میکند؟ وقتی موتور اقتصاد دیجیتال با چنین تیراژ پولی در حال چرخیدن است، آیا تصمیمگیران برای هر ساعت اخلال در این شبکه، پاسخگوی ضرر میلیاردی سفرههای مردم و مالیاتهای پرداختنشده هستند؟
۲. ده هزار پروانه یا ده هزار گروگان؟ وقتی کسبوکاری تمام مراحل قانونی را طی کرده و «پروانه» میگیرد، دولت موظف به تأمین زیرساخت آن است؛ آیا محدودیتهای اینترنتی، نقض آشکار حقوق قانونی این ۱۰ هزار واحد صنفی نیست؟
۳. توسعه یا خودزنی؟ در حالی که تمام دنیا به سمت اینترنت ۵G و اقتصاد مبتنی بر هوش مصنوعی حرکت میکند، چرا در ایران هنوز باید بر سر «بدیهیترین» نیاز یعنی اتصال پایدار بجنگیم؟ آیا مسدودسازی، عملاً جراحی قلب اقتصاد بدون بیهوشی نیست؟