معمای وزارت ارتباطات؛ بودجههای میلیاردی برای تماشایِ با حسرتِ اینترنت!
وقتی کلید زیرساخت و کیفیت اینترنت در دست وزارتخانه نیست، بودجههای کلان و ارتش نیروهایش چه توجیهی جز هدررفت بیتالمال دارد؟
در حالی که کیفیت زیرساختهای ارتباطی به حداقل رسیده و اینترنت کشور با اختلالات گسترده دست و پنجه نرم میکند، تکرار جملهی «در اختیار ما نیست» از سوی مقامات وزارت ارتباطات، با واکنش تند افکار عمومی و رسانهها مواجه شده است؛ پرسش اینجاست: اگر کلیدِ هیچ دری دست شما نیست، چرا هزینهی نگهداری این ساختارِ عظیم بر دوش مردم سنگینی میکند؟
وزارت ارتباطات و فناوری اطلاعات دقیقاً چه تعداد نیرو دارد؟ این پرسشی است که این روزها فراتر از یک آمار اداری، به یک مطالبهی جدی تبدیل شده است. پارادوکس عجیبی در ساختار ارتباطی کشور شکل گرفته؛ از یک سو با وزارتخانهای روبرو هستیم که ردیفهای بودجهای سنگینی را به خود اختصاص داده و بدنهی اجرایی گستردهای دارد، اما از سوی دیگر، هر زمان که سخن از کیفیت فاجعهبار اینترنت، قطع و وصلهای مکرر یا اختلال در زیرساختها به میان میآید، پاسخ مسئولان در یک جمله خلاصه میشود: «در اختیار ما نیست!»
این فرار از مسئولیت، حالا با واکنشی صریح مواجه شده است: اگر قرار است تمام تصمیمات کلیدی در جای دیگری اتخاذ شود و این وزارتخانه حتی در کیفیت زیرساختی که خود متولی آن است نقشی نداشته باشد، پس فلسفهی وجودی این حجم از نیرو و مخارج چیست؟ منتقدان میگویند اگر قرار است بودجهها صرف ساختاری شود که تنها نقش تماشاگر را بازی میکند، شاید زمان آن رسیده که برای جلوگیری از هدررفت سرمایههای ملی، درِ این وزارتخانهی «بیاختیار» تخته شود!