زنگ خطر در اردوگاه آبی؛ استقلال اسیر خارجی‌ها شد؟معمای استقلال ساپینتو

وابستگی استقلال به بازیکنان خارجی، به‌ویژه یاسر آسانی و  منیر الحدادی، به یکی از چالش‌های جدی دوران ریکاردو ساپینتو تبدیل شده است؛ چالشی که نشان می‌دهد سرمربی پرتغالی هنوز تعریف روشنی از «استقلالِ بدون خارجی‌ها» ندارد.

استقلال در هفته‌هایی که آسانی و منیر در ترکیب حضور دارند، از نظر هجومی تفاوت محسوسی با زمانی دارد که این دو بازیکن غایب‌اند. هرچند کیفیت فنی آن‌ها قابل مقایسه با خارجی‌هایی چون جنپو و نازون نیست و تأثیرگذاری بیشتری در جریان بازی دارند، اما تیمی که مدعی قهرمانی است باید بدون حضور ستاره‌های خارجی‌اش هم بتواند نمایش قابل قبول و ساختار منسجمی ارائه دهد؛ موضوعی که فعلاً در استقلال دیده نمی‌شود.

نکته نگران‌کننده‌تر این است که استقلال از نظر سرمایه انسانی، بازیکنان جوان و آینده‌دار کم ندارد؛ بازیکنانی که می‌توانند نه‌تنها برای این تیم، بلکه برای آینده فوتبال ایران مفید باشند. با این حال، اتکای بیش از حد ساپینتو به چند مهره خارجی باعث شده فرصت رشد و نقش‌آفرینی جدی به جوان‌ترها داده نشود.

این رویکرد، در کوتاه‌مدت شاید نتیجه‌محور به نظر برسد، اما در بلندمدت می‌تواند به ضرر استقلال تمام شود؛ چرا که تیم را به شدت وابسته و شکننده می‌کند. اگر ساپینتو نتواند هرچه زودتر تعریف مشخصی از بازی استقلال بدون ستاره‌های خارجی‌اش ارائه دهد، این وابستگی می‌تواند به یک زنگ خطر جدی برای آینده آبی‌ها تبدیل شود.