تحولات جدید در پرونده یاسر آسانی و درخواست استقلال از فیفا

به گزارش فرتاک نیوز؛ موضوع به نامه‌ای برمی‌گردد که باشگاه استقلال در تاریخ ۱۶ مردادماه از طریق فدراسیون فوتبال ایران به فیفا ارسال کرده و در آن خواستار روشن شدن وضعیت قرارداد یاسر آسانی و امکان استفاده از او در دوران محرومیت نقل‌وانتقالاتی شده است.

در این نامه، استقلال به دریافت نامه فسخ قرارداد آسانی اشاره کرده است. بر اساس اطلاعات موجود، این باشگاه اعلام کرده که در تاریخ ۱۴ ژوئیه ۲۰۲۶ (۲۳ تیرماه ۱۴۰۵) نامه فسخ را از وکیل بازیکن دریافت کرده و پس از آن توافق جدیدی با او به امضا رسانده است. همچنین، استقلال از فیفا خواسته تا نظر خود را درباره آثار حقوقی این توافق و لزوم ثبت مجدد بازیکن اعلام کند.

این مکاتبه اهمیت بالایی دارد، به‌ویژه با توجه به رأی کمیته انضباطی فدراسیون فوتبال که به عدم ثبت فسخ قرارداد و انکار نامه‌های منتشرشده در رسانه‌ها از سوی استقلال اشاره شده است.

پرسش اصلی این است که آیا استقلال در نامه خود به فیفا، دریافت نامه‌ای را تأیید کرده که در جریان رسیدگی داخلی وجود آن را انکار کرده است؟ اگر این دو موضع به یک نامه مربوط باشد، با تناقضی جدی در اظهارات رسمی باشگاه مواجه خواهیم بود. تأیید دریافت نامه لزوماً به معنای پذیرش اعتبار حقوقی فسخ نیست و برای اثبات تناقض، باید متن کامل مکاتبه با دفاعیات باشگاه تطبیق داده شود.

چرا این نامه بررسی نشد؟ برای پاسخ به این پرسش، باید میان مقررات داخلی فوتبال ایران و مقررات بین‌المللی تفاوت قائل شد. طبق مقررات داخلی، هر بازیکنی باید فسخ قرارداد را به‌صورت رسمی در فدراسیون ثبت کند، و تا زمان ثبت، کمیته انضباطی نمی‌تواند قرارداد را فسخ‌شده تلقی کند.

اما در مراجع بین‌المللی مانند کنفدراسیون فوتبال آسیا (AFC) و دادگاه داوری ورزش (CAS)، اعتبار فسخ قرارداد به ثبت آن در فدراسیون وابسته نیست. بنابراین، ممکن است فسخی در فدراسیون ثبت نشده باشد، اما مرجع بین‌المللی به دلایل فسخ و توافق‌های طرفین توجه کند.

نامه استقلال به فیفا همچنین نشان می‌دهد که باشگاه چه زمانی از اعلام فسخ مطلع شده و پس از آن چه توافقی با آسانی انجام داده است. این اطلاعات ممکن است در بررسی وضعیت قراردادی بازیکن و قانونی بودن استفاده از او در دوران محرومیت نقل‌وانتقالاتی مؤثر باشد.

کمیته انضباطی AFC نیز از وجود این مکاتبه مطلع بوده و خواستار دریافت آن از فدراسیون فوتبال ایران شده است. این موضوع به خودی خود نمی‌تواند ثابت کند که ارکان داخلی فدراسیون در انجام وظایف خود کوتاهی کرده‌اند.

توافق مجدد با آسانی، گره اصلی پرونده را تشکیل می‌دهد. درخواست استقلال از فیفا نشان می‌دهد که این باشگاه درباره آثار حقوقی توافق مجدد ابهام دارد. در صورتی که قرارداد آسانی واقعاً فسخ شده باشد و توافق جدیدی میان او و استقلال به امضا رسیده باشد، سؤال این است که آیا این توافق به معنای جذب یک بازیکن جدید است یا خیر. این موضوع به اعتبار حقوقی فسخ قبلی و ماهیت توافق جدید بستگی دارد.

ماجرای عدم ارسال فهرست استقلال برای رقابت‌های آسیایی در سال ۱۳۸۵ نمونه‌ای از خطاهای مدیریتی با پیامدهای سنگین در فوتبال ایران است و نشان می‌دهد که بی‌دقتی در امور حقوقی می‌تواند هزینه‌های سنگینی به همراه داشته باشد.