دربی یک ضعف بزرگ استقلال را لو داد

صدوهفتمین دربی پایتخت در نهایت با تساوی یک بر یک خاتمه یافت؛ دیداری که استقلال فرصت‌های متعددی از روی ضربات ایستگاهی داشت، اما در استفاده از این موقعیت‌ها ناکام ماند.

آبی‌ها نخستین موقعیت جدی خود از روی ضربه ایستگاهی را در دقیقه ۱۴ ایجاد کردند؛ جایی که یاسر آسانی پشت توپ قرار گرفت، اما ضربه مستقیم او پس از برخورد با دیواره دفاعی پرسپولیس راهی به دروازه پیدا نکرد در ادامه نیز صالح حردانی از زاویه‌ای بسته شانس خود را امتحان کرد که پیام نیازمند با واکنشی مناسب توپ را با مشت دور کرد.

استقلال در نیمه دوم نیز از این مسیر به نتیجه نرسید. در دقیقه ۷۰، آسانی بار دیگر پشت یک ضربه ایستگاهی قرار گرفت، اما شوت پای چپ او از قدرت و دقت کافی برخوردار نبود و مستقیماً به سمت نیازمند رفت.

در جریان مسابقه، استقلال بیشتر از طریق حملات ترکیبی و استفاده از سرعت بازیکنان کناری خود به دنبال ایجاد موقعیت بود و در این بخش عملکرد مؤثرتری نسبت به ضربات ایستگاهی داشت.

در دقیقه ۵۲ و پس از گل پرسپولیس، استقلال کرنر را به سرعت به جریان انداخت و ارسال کوشکی در مقابل دروازه به سعید سحرخیزان رسید، اما مهاجم استقلال در حالی که فضای مناسبی در اختیار داشت، ضربه سر خود را با فاصله اندکی از کنار دروازه به بیرون زد.

چهار دقیقه بعد، بار دیگر کوشکی از روی نقطه کرنر توپ را ارسال کرد. این بار ارسال او پس از عبور از تمامی بازیکنان در تیر دوم به یاسر آسانی رسید. وینگر استقلال با یک ضربه فنی و زاویه‌دار تیر عمودی دروازه پرسپولیس را هدف قرار داد و بهترین فرصت آبی‌ها از روی کرنر نیز به گل تبدیل نشد.

آسانی اما تنها چند دقیقه بعد این ناکامی را جبران کرد. او در دقیقه ۶۰ با شوتی تماشایی از زاویه‌ای بسته توانست گل تساوی استقلال را به ثمر برساند؛ گلی که برخلاف موقعیت‌های متعدد آبی‌ها از روی ضربات ایستگاهی و کرنر، حاصل یک حمله در جریان بازی بود.

در نهایت، استقلال در شهرآورد ۱۰۷ با وجود بهره‌مندی از چندین موقعیت مناسب روی ضربات ایستگاهی و کرنر، نتوانست از این حربه به گل برسد. گل یک بر یک آبی‌ها حاصل نخستین لمس محمدحسین اسلامی پس از ورود به زمین و ضربه دقیق یاسر آسانی بود؛ اتفاقی که نشان داد ضربات ایستگاهی استقلال در این مسابقه برخلاف تعداد بالای فرصت‌ها، کارایی لازم را نداشتند.