درآمد فیفا برای باشگاههای اماراتی با حضور ملیپوشان ایرانی
درآمد فیفا از حضور ملیپوشان ایرانی در جام جهانی ۲۰۲۶ برای باشگاههای اماراتی به رقم قابلتوجهی رسیده است. بر اساس برنامه مزایای باشگاههای فیفا، چند باشگاه این کشور از محل در اختیار داشتن بازیکنان ایرانی، پاداش مستقیم دریافت میکنند.
به گزارش فرتاک نیوز؛ حضور ملیپوشان ایرانی در لیگ حرفهای امارات، پس از جام جهانی ۲۰۲۶ تنها از نظر فنی برای باشگاههای این کشور اهمیت نداشت و برای آنها درآمد مالی هم بهدنبال داشت. بخشی از باشگاههای اماراتی اکنون از محل برنامه مزایای باشگاههای فیفا، به دریافتکنندگان مستقیم پاداش تبدیل شدهاند.
در این برنامه، باشگاههایی که بازیکنان خود را برای حضور در تیمهای ملی حاضر در جام جهانی در اختیار فدراسیونها میگذارند، بابت روزهای حضور این بازیکنان در اردوهای ملی پاداش میگیرند. فیفا برای جام جهانی ۲۰۲۶ در مجموع ۳۵۵ میلیون دلار به این طرح اختصاص داده که حدود ۷۰ درصد بیشتر از دوره قبلی در قطر است.
برآوردها نشان میدهد باشگاههای اماراتی در مجموع حدود یک میلیون و ۷۵۶ هزار دلار، معادل ۶.۴ میلیون درهم از این مسیر دریافت کردهاند. در این میان، نقش ملیپوشان ایرانی در افزایش این رقم پررنگ بوده و حضور آنها برای باشگاههای اماراتی ارزشی فراتر از کارکرد فنی ایجاد کرده است.
در مجموع، پنج ملیپوش ایرانی که در باشگاههای مختلف اماراتی حضور داشتند، سهم این باشگاهها را از برنامه فیفا بالا بردهاند. کلباء با حضور سامان قدوس، مهدی قایدی و شهریار مغانلو حدود ۳۱۲ هزار دلار درآمد داشته است. شباب الاهلی نیز بهواسطه حضور سعید عزتاللهی، مهدی قایدی و عزیز غنیاف حدود ۱۶۰ هزار دلار دریافت خواهد کرد.
در الوحده هم حضور محمد قربانی در تیم ملی ایران نزدیک به ۷۹ هزار دلار درآمد به همراه داشته است. نام مهدی قایدی همچنین در فهرست باشگاه النصر دیده میشود؛ موضوعی که به نحوه محاسبه سهم باشگاهها در دورههای مختلف حضور بازیکن مربوط است و نشان میدهد یک بازیکن میتواند برای بیش از یک باشگاه درآمد فیفایی ایجاد کند.
بیشترین درآمد در میان باشگاههای اماراتی به العین تعلق دارد؛ باشگاهی که با اتکا به حضور بازیکنانی مانند سفیان رحیمی، آلخاندرو رومرو کاکو و رامی ربیعه حدود ۴۶۰ هزار دلار دریافت خواهد کرد. پس از العین، کلباء، البطائح، الجزیره، شباب الاهلی، دبا، بنییاس، الوحده، النصر و الظفره در ردههای بعدی قرار دارند.
این ارقام نشان میدهد جذب بازیکن ملیپوش فقط یک تصمیم فنی نیست و در اقتصاد فوتبال حرفهای میتواند بخشی از هزینهها را هم جبران کند. باشگاهی که چنین بازیکنی را به خدمت میگیرد، در صورت حضور او در تورنمنتی مانند جام جهانی، از مسیرهای اقتصادی دیگری نیز منتفع میشود.
سازوکار فیفا در این برنامه بر پایه روزهای حضور بازیکن در اردوی تیم ملی محاسبه میشود، نه تعداد دقایق بازی او در مسابقات. برای هر بازیکن، حداقل ۵ هزار دلار برای هر روز در اختیار بودن در تیم ملی لحاظ میشود و مبلغ نهایی بر همین اساس تعیین میشود.
به این ترتیب، حتی بازیکنی که فرصت زیادی برای حضور در زمین پیدا نکند نیز میتواند برای باشگاهش درآمد بسازد، کافی است در فهرست تیم ملی قرار داشته باشد و در بازه تعیینشده در اختیار آن تیم باشد. همین موضوع، ارزش اقتصادی ملیپوشان ایرانی را برای باشگاههای اماراتی برجستهتر میکند.
ماجرای درآمد باشگاههای اماراتی از ملیپوشان ایرانی، یک پرسش جدی را هم درباره فوتبال ایران مطرح میکند. بازیکنان ایرانی طی سالهای اخیر به یکی از سرمایههای مهم لیگ امارات تبدیل شدهاند و این باشگاهها از حضور آنها هم در رقابتهای داخلی و هم در سطح بینالمللی بهره میبرند.
در عمل، بخشی از سرمایه انسانی فوتبال ایران برای باشگاههای خارجی به دارایی چندمنظوره و درآمدزا تبدیل شده است. این موضوع بیش از آنکه فقط نشانهای از موفقیت فوتبال امارات باشد، برای فوتبال ایران زنگ هشداری درباره باشگاهداری، درآمدزایی و اقتصاد حرفهای به شمار میآید.
باشگاههای اماراتی نشان دادهاند که بازیکن ملیپوش فقط برای داخل زمین خریداری نمیشود و میتواند یک سرمایه اقتصادی هم باشد. پرسش اصلی این است که چرا سهم فوتبال ایران از این سرمایه، همچنان محدود مانده است؟
