سوالاتی که جوابشان فقط در جیب ژنرال است؛ آقای قلعهنویی دقیقا دستاوردتان چه بود؟
تیم ملی با ۳ مساوی جام ۲۳ را ترک کرد؛ بدون هیچ دستاورد خاصی. نه در جوانگرایی موفق بودیم، نه در صعود از گروه و تاریخسازی. با این حال کولهباری از سوالات را حمل میکنیم که جوابشان در جیب امیر قلعهنویی است.
سرمربی تیمملی ۴ بازیکن را از استقلال در لیست ایران برای جام جهانی قرار داد. اگر رامین رضاییان را که قرضی برای فولاد بازی میکند فاکتور بگیریم، فقط صالح حردانی دو ۴۵ دقیقه به میدان رفت؛ چرا؟ حردانی جلوی بلژیک و مصر بد نبود و میشد به او بیشتر اعتماد شود.
سوال بزرگ از کادرفنی تیم ملی اینجاست: روزبه چشمی مصدوم چرا دعوت شد؟ او که در اردوی ترکیه احساس درد داشت چرا با تیم راهی تیخوانا شد، در حالی که میشد یک بازیکن دیگر را به لیست اضافه کرد؟ اصلا قرار بود به جایگزین احتمالی چشمی بازی برسد؟ اگرچه فقط حضور در جام جهانی فرصت خوبی برای یک بازیکن جوان بود.
امیرمحمد رزاقینیا چطور؟ جوانترین بازیکن حاضر در لیست، یعنی نمیتوانست حتی برای دقایقی کوتاه مقابل نیوزیلند به میدان برود؟ پس وعده جوانگرایی کجا رفت؟ دستاورد ما از حضور در این جام چیست؟ صعود که اتفاق نیفتاد، حداقل میشد برای آینده سرمایهگذاری کرد.
