انتقام، صدر و اعتبار؛ شب رؤیایی عنایتی در قائمشهر

دیدار هفته بیست‌وسوم لیگ دسته اول میان نساجی مازندران و سایپا تهران، فقط یک مسابقه معمولی نبود؛ بازی‌ای بود با طعم مرگ و زندگی. نساجی اگر در این جدال خانگی شکست می‌خورد، نه‌تنها صدر جدول را از دست می‌داد بلکه وارد بحرانی جدی می‌شد؛ بحرانی که می‌توانست مسیر صعود را کاملاً تغییر دهد.

رضا عنایتی که تنها دو هفته از حضورش روی نیمکت نساجی می‌گذشت، خوب می‌دانست این بازی برایش حیثیتی است. او هم به دنبال تثبیت موقعیت تیمش در کورس صعود بود و هم انگیزه‌ای مضاعف داشت تا برابر تیم سابقش سایپا، پاسخ محکمی بدهد.

نیمه نخست برای نساجی کابوس‌وار آغاز شد. گل دقیقه 11 سایپا، سکوتی سنگین روی سکوهای قائمشهر انداخت. 45 دقیقه باقی‌مانده، فرصت یا تهدیدی بزرگ برای عنایتی بود؛ نیمه‌ای که می‌توانست آینده فصل را رقم بزند.

اما نیمه دوم، روایت دیگری داشت. نساجی با چهره‌ای متفاوت به زمین بازگشت؛ هجومی، پرانرژی و بی‌رحم. فشار همه‌جانبه شاگردان عنایتی، دفاع نارنجی‌پوشان را از هم پاشید و سه بار دروازه سایپا فرو ریخت تا ورزشگاه غرق در شادی شود.

این پیروزی برای نساجی تنها سه امتیاز نبود؛ یک پیام روشن به رقبا بود. تیم مازندرانی با این برد صدر جدول را پس گرفت، یکی از مدعیان مستقیم صعود را از نفس انداخت و روح تازه‌ای در کالبد تیم دمید.

در پایان شب، رضا عنایتی شاید خوشحال‌ترین مربی لیگ یک بود؛ مردی که برای اعتبارش جنگید، تیمش را از لبه بحران برگرداند و قائمشهر را به شبی آرام و جشن‌گونه رساند.