استقلال پرستاره، خروجی کمجان؛ آمار علیه ساپینتو
هشت برد، هشت مساوی و نمایشهای بدون ایده؛ این استقلال شباهتی به یک مدعی قهرمانی ندارد.
شکست استقلال مقابل پیکان، بار دیگر نگاهها را به عملکرد ریکاردو ساپینتو معطوف کرد؛ سرمربیای که دومین دوره حضورش روی نیمکت آبیپوشان را سپری میکند، اما نتایج تیمش فاصله محسوسی با انتظارات دارد. مقایسه آمار و عملکرد استقلال در دو مقطع حضور ساپینتو نشان میدهد روند تیم نهتنها رو به پیشرفت نبوده، بلکه با وجود افزایش امکانات و ستارهها، دچار افتی محسوس شده است؛ شکستی که پس از ۱۶ سال مقابل پیکان رقم خورد، نمادی روشن از این عقبگرد به شمار میآید.
در نخستین دوره حضور ساپینتو، او هدایت استقلالی را برعهده گرفت که میراثدار تیمِ بدون شکست فرهاد مجیدی بود؛ تیمی منسجم، آماده و قهرمان که ساختار اصلیاش حفظ شده بود. هرچند همان استقلال نیز در مقاطعی دچار نوسان شد و در نهایت قهرمانی لیگ را از دست داد، اما عملکرد کلی تیم در آن فصل قابل دفاعتر از وضعیت فعلی بود. در واقع ساپینتو روی نیمکتی نشست که مسیر موفقیت از پیش برایش هموار شده بود و انتظار میرفت دستکم همان استاندارد حفظ شود.
در لیگ بیستویکم و تا پایان هفته نوزدهم، استقلالِ ساپینتو موفق به کسب ۱۰ پیروزی، ۶ تساوی و ۳ شکست شد و مجموعاً ۳۶ امتیاز به دست آورد. اما در دوره فعلی، آبیها در همین بازه زمانی تنها به ۸ برد، ۸ مساوی و ۳ باخت رسیدهاند و ۳۲ امتیاز کسب کردهاند؛ یعنی چهار امتیاز کمتر نسبت به دوره نخست ساپینتو در شرایط مشابه. این در حالی است که دو امتیاز نیز با رأی کمیته انضباطی به حساب استقلال واریز شده و اگر ماجرای تخلف خادمپور و تیم ملوان نبود، آبیها اکنون تنها ۳۰ امتیاز در جدول داشتند.
تفاوت بزرگ دوره فعلی، شرایط کاملاً متفاوت تیم از نظر مهرهها و هزینههاست. استقلال این فصل مملو از بازیکنان نامدار و بعضاً میلیوندلاری است؛ از یاسر آسانی، منیر الحدادی و داکنز نازون گرفته تا رستم آشورماتوف، آنتونیو آدان، رامین رضاییان (که در نقلوانتقالات زمستانی جدا شد)، عارف آقاسی، سعید سحرخیزان و چندین ستاره دیگر. روی کاغذ، این تیم یکی از پرستارهترین استقلالهای سالهای اخیر به حساب میآید، اما در عمل، بارها نمایشهایی کمجان، بدون ایده مشخص و همراه با اشتباهات پرتعداد ارائه داده است.
نکته کلیدی اینجاست که سطح انتظار از ساپینتو در دوره دوم، بهمراتب بالاتر از دوره نخست بود. او اینبار تیم را بر اساس سلیقه خود بست، بازیکنان موردنظرش جذب شدند و هزینههای سنگینی صرف شد، اما خروجی کار با وجود ابزار بهتر، ضعیفتر از گذشته به نظر میرسد. همین موضوع باعث شده موج انتقادات از سرمربی پرتغالی شدت بگیرد؛ چرا که دیگر نمیتوان ناکامیها را به کمبود مهره یا امکانات نسبت داد.
شکست مقابل پیکان، هشداری جدی برای استقلالِ پرستارهای است که تحت هدایت ساپینتو هنوز نتوانسته به ثبات، انسجام و کیفیت قابل قبول برسد. مقایسه ساده با لیگ بیستویکم نشان میدهد ساپینتو نهتنها جلوتر نرفته، بلکه حداقل چهار قدم عقبتر از دوره اول خود ایستاده است.
