معایب شارژ بی‌سیم گوشی؛ از گرمای بیشتر تا کاهش بهره‌وری انرژی

به گزارش فرتاک نیوز؛ شارژ بی‌سیم گوشی، علی‌رغم راحتی و طراحی جذاب، دارای معایبی است که ممکن است بر تجربه کاربری و طول عمر دستگاه اثر بگذارد.

این فناوری که سال‌هاست در گوشی‌های هوشمند به کار می‌رود، وعده رهایی از کابل‌های گره‌خورده را می‌دهد. اما باید به معایب آن نیز توجه کرد، از جمله گرمای زیاد و کاهش بهره‌وری انرژی.

محدودیت استفاده حین شارژ بی‌سیم

یکی از محدودیت‌های شارژ بی‌سیم، نیاز به قرارگیری ثابت گوشی بر روی پد شارژ است. این مورد امکان استفاده از گوشی را در حین شارژ محدود می‌کند، در حالی که با شارژرهای سیمی این امکان وجود دارد. این موضوع برای کاربرانی که نیاز به استفاده مداوم از گوشی خود دارند، یک نقطه ضعف محسوب می‌شود.

سرعت شارژ بی‌سیم؛ کندتر از شارژرهای سیمی

سرعت شارژ بی‌سیم به طور قابل توجهی کمتر از شارژرهای سیمی است. استاندارد Qi در سال ۲۰۱۰ با قدرت ۵ وات آغاز شد و با پیشرفت‌های اخیر، هنوز هم از رقبای سیمی عقب‌تر است. به عنوان مثال، کاورهای گوشی با ضخامت بیش از ۵ میلی‌متر می‌توانند سرعت شارژ بی‌سیم را کاهش دهند. در مقابل، شارژرهای سیمی مانند سری آیفون ۱۷ و گوشی‌های ریلمی GT3 قادرند تا ۲۴۰ وات شارژ ارائه دهند.

گرمای زیاد و کاهش بهره‌وری انرژی

یکی دیگر از معایب شارژ بی‌سیم، تولید گرمای اضافی است که به دلیل انتقال غیرمستقیم انرژی از طریق القای مغناطیسی رخ می‌دهد. این گرما می‌تواند به باتری آسیب بزند و عمر آن را کاهش دهد. همچنین، طبق گفته برند انکر، حدود ۳۰ درصد از انرژی در فرآیند شارژ بی‌سیم هدر می‌رود، در حالی که در شارژ سیمی این مقدار تنها ۵ تا ۱۰ درصد است.