بررسی ساختار سیاسی رژیم صهیونیستی در آستانه انتخابات کنست

به گزارش فرتاک نیوز؛ انتخابات جدید در فلسطین اشغالی نزدیک است و کمتر از یک ماه دیگر به برگزاری آن باقی مانده است؛ انتخاباتی که با تغییر سیاستمداران، تفاوتی در میزان دشمنی اسرائیل با محور مقاومت و یا ایران ایجاد نمی‌کند.

رژیم صهیونیستی در دسته ساختارهای سیاسی پارلمانی قرار دارد، به این معنا که قدرت در اختیار پارلمان باید باشد و این نهاد اختیاراتی برای قانون گذاری و نظارت دارد. با این حال، کابینه به عنوان بخشی از کنست عمل می‌کند و احزاب غالب همزمان کابینه و کنست را در کنترل دارند. این وضعیت موجب می‌شود که هیچ سازوکار مؤثری برای نظارت و کنترل بر آن وجود نداشته باشد.

کنست اسرائیل شامل ۱۲۰ نماینده است که برای یک دوره چهارساله انتخاب می‌شوند. رای‌دهندگان به احزاب رای می‌دهند نه به افراد. به عنوان مثال، رای‌دهندگان به حزب لیکود رای می‌دهند نه به بنیامین نتانیاهو. هر حزب نماد و حروف خاص خود را دارد که در فرآیند انتخاباتی مورد توجه قرار می‌گیرد.

تعداد آرای احزاب تعیین‌کننده تعداد نمایندگان هر حزب در کنست است. پس از انتخابات، فردی که بیشترین اقبال را داشته باشد، مامور تشکیل کابینه می‌شود و باید رای اکثریت مطلق اعضای کنست را جلب کند.

نخست‌وزیر به عنوان رئیس ائتلاف و کابینه، برای جلب رای اعتماد نمایندگان، به آنها امتیازاتی ارائه می‌دهد. این امتیازات می‌تواند شامل تعیین افراد به عنوان وزیر یا معاون وزیر باشد. در عین حال، تعداد وزیران در اسرائیل هیچ محدودیتی ندارد و این موضوع می‌تواند منجر به ایجاد وزارت‌خانه‌هایی با وظایف نامشخص شود.

وضعیت سیاسی رژیم صهیونیستی باعث می‌شود که کابینه به لحاظ تعداد اعضا به‌طور قابل توجهی بزرگ شود. در مواردی، دو سوم کنست به عنوان وزیر یا معاون وزیر در کابینه حضور دارند و این موضوع می‌تواند به افشای اطلاعات و چالش در روند مصوباتی که نیاز به رای‌گیری دارند، منجر شود.

عمر هر دوره کنست، چهار سال است، اما در بسیاری از موارد با انحلال زودهنگام مواجه می‌شود. اختلافات سیاسی و پیش‌بینی افزایش کرسی‌ها در انتخابات آتی، از جمله دلایلی است که ممکن است به انحلال زودهنگام کنست منجر شود.