وضعیت آپارتاید به سیاست رسمی اسرائیل در کرانه باختری تبدیل شده است
وضعیت آپارتاید در کرانه باختری دیگر یک پدیده موقت نیست و به جزء اصلی سیاستهای رژیم اسرائیل بدل شده است. این موضوع به شدت بر سرنوشت فلسطینیان تأثیرگذار است.
به گزارش فرتاک نیوز؛ «عیناو شیف» ستوننویس روزنامه عبریزبان «یدیعوت آحارنوت» در مقالهای به انتقاد از سیاستهای رژیم اسرائیل در کرانه باختری پرداخته و تصریح کرده است که شرایط حاکم بر این منطقه دیگر به عنوان یک پدیده حاشیهای شناخته نمیشود و «آپارتاید» به یکی از اجزای اصلی سیستم سیاسی و نظامی رژیم اسرائیل تبدیل شده است.
شیف در آغاز مقاله خود به اظهارات «تامیر پاردو»، رئیس سابق موساد، اشاره کرد که در سپتامبر ۲۰۲۳ به صراحت از اصطلاح «آپارتاید» برای توصیف وضعیت کرانه باختری استفاده کرده بود.
پاردو با اشاره به اینکه دو جامعه در دو نظام قضایی جداگانه زندگی میکنند، تصریح کرده بود: «اینجا یک حکمرانی آپارتاید وجود دارد.»
شیف معتقد است که استفاده صریح پاردو از این واژه، نشاندهنده شکاف عمیق در وضعیت موجود است، در حالی که سازمانهای حقوق بشری این واژه را به کار میبرند و در فضای سیاسی اسرائیل به شدت مورد انتقاد قرار میگیرد.
وی همچنین به تحولات سیاسی پس از انتخابات ۲۰۲۲ و تغییرات میدانی در کرانه باختری اشاره کرده و اظهار داشت که این مفهوم از انحصار گروههای حقوق بشری خارج شده و حتی چهرههای برجستهای مانند پاردو نیز به آن اشاره میکنند.

این تحلیلگر با تأکید بر افزایش تبعیض، مسئولیت وضعیت موجود را تنها متوجه شهرکنشینان افراطی نمیداند و میگوید که ساختاری که امکان تداوم این وضعیت را فراهم میکند، باید مورد توجه قرار گیرد.
شیف تأکید کرد که دیگر مرزبندی قابل توجهی بین کابینه نتانیاهو و افراطگرایان وجود ندارد و رفتارهای رسمی نشاندهنده این واقعیت است که مسئله تنها به اقدامات خودسرانه گروهی از شهرکنشینان محدود نمیشود.
او به موضع وزیر جنگ اسرائیل اشاره کرد که گفته بود به ارتش دستور داده تا اختیارات برخورد با شهرکنشینان را به پلیس واگذار کند.
این تحلیلگر همچنین به خودداری وزیر از امضای دستورات بازداشت شهرکنشینان اشاره کرد و این موارد را در کنار ضعفهای مداوم دستگاههای دولتی در اجرای قانون علیه شهرکنشینان قرار داد.
شیف وضعیت شهرک «قصره» در جنوب نابلس را به عنوان نمونهای از ناتوانی کابینه در اجرای قانون توصیف کرد و گفت که این شرایط بدون بیاعتنایی و حمایت سیاسی وزرای افراطی امکانپذیر نیست.
وی همچنین به مواضع اعضای کابینه اسرائیل درباره لغو توافقهای اسلو تأکید کرد و آن را نشانهای از روند سازمانیافته جاری دانست.
شیف افزود که در شرایطی که بحث آپارتاید مطرح است، حتی گروههای محافظهکار و افراطی اسرائیل نیز از این رویکرد حمایت میکنند.
وی بر این نکته تأکید کرد که نمیتوان وضعیت کنونی را تنها به رفتار چند شهرکنشین افراطی نسبت داد، بلکه این مسئله نتیجهای از تصمیمات سیاسی، اقدامات نظامی و نحوه اعمال قانون است که واقعیتی پایدار را ایجاد کرده است.
هشدار دیگری که شیف مطرح کرد، این است که روند تبعیض و سیاستهای مبتنی بر تفاوت حقوقی و سیاسی ممکن است به کرانه باختری محدود نماند و به داخل سرزمینهای اشغالی نیز سرایت کند.
شیف به بحثهای اخیر درباره نحوه برخورد با کادرهای پزشکی عرب اشاره کرد و گفت که در رسانهها درخواستهایی برای «یهودیسازی حرفه پزشکی» مطرح شده است.
این تحلیلگر همچنین به مقالهای از زیو ماور، منصوب وزیر ارتباطات اسرائیل، اشاره کرد که خواستار نظارت یهودیان بر کارکنان عرب در مکانهای حساس شده است.
او بر این باور است که این اظهارات نشاندهنده این است که تبعیض دیگر محدود به کرانه باختری نیست و به جنبههای مختلف اجتماعی و اداری نیز سرایت خواهد کرد.

شیف به این نکته اشاره کرد که خروج مفهوم «آپارتاید» از حاشیه به یک موضوع اصلی در فضای سیاسی اسرائیل نشاندهنده از بین رفتن بقایای مشروعیت این رژیم است و حتی جریانهای مخالف نمیتوانند آن را نادیده بگیرند.
وی هشدار میدهد که عادیسازی این وضعیت میتواند پیامدهای عمیقتری داشته باشد و اگر نظامی مبتنی بر حقوق متفاوت برای دو جمعیت به یک وضعیت عادی تبدیل شود، اثرات آن بر ساختار سیاسی و اجتماعی اسرائیل نیز مشهود خواهد بود.
این تحلیلگر در پایان هشدار داد که ممکن است این روند حتی با تغییر کابینه نیز ادامه یابد و صرف جابهجایی قدرت سیاسی نمیتواند از پیامدهای آن جلوگیری کند.