تأثیرات جنگ بر امنیت انرژی در آفریقا
تحلیلگران معتقدند که عملیات نظامی اسرائیل و آمریکا علیه ایران، تأثیراتی جدی بر امنیت انرژی در آفریقا داشته است. در این میان، هزینههای انرژی در این قاره به طرز چشمگیری افزایش یافته است.
به گزارش فرتاک نیوز؛ در پی جنگهای اخیر میان ایران، رژیم اسرائیل و آمریکا، تعداد زیادی از کشورهای آفریقایی با چالشهای جدی در زمینه هزینههای انرژی و فشار بر اقتصاد خود مواجه شدهاند. طبق گزارشی از مجله تایم، این وضعیت نشاندهنده وابستگی امنیت انرژی در آفریقا به تحولات ژئوپلیتیکی در نقاط دیگر دنیاست.
کشورهایی مانند نیجریه و غنا که عمده تولید برق خود را از نیروگاههای گازی تأمین میکنند، به دلیل افزایش قیمت جهانی گاز و سوخت، با افزایش هزینه تولید برق روبهرو شده و شرکتهای برق در این کشورها که پیش از این نیز با مشکلات مالی مواجه بودند، تحت فشار بیشتری قرار گرفتهاند. این موضوع تنها به نیجریه و غنا محدود نمیشود، زیرا این کشورها از صادرکنندگان برق به کشورهای همسایه از طریق شبکه «استخر برق غرب آفریقا» هستند و افزایش هزینهها بر کشورهای واردکننده برق همچون توگو و بنین نیز تأثیر میگذارد.
این گزارش به این نکته نیز اشاره میکند که افزایش قیمت نفت به معنای سود بیشتر برای شهروندان کشورهای صادرکننده نیست. اگرچه نیجریه و موزامبیک از افزایش قیمت نفت و گاز درآمد بیشتری کسب میکنند، بخش عمدهای از این سود به شرکتهای بزرگ بینالمللی فعال در صنعت نفت و گاز تعلق میگیرد. در عوض، شهروندان این کشورها به دلیل افزایش قیمت سوخت، هزینههای بیشتری برای حملونقل و تأمین برق با استفاده از ژنراتورهای دیزلی و بنزینی پرداخت میکنند.
حتی کشورهای پیشرو در حوزه انرژیهای تجدیدپذیر نیز از این بحرانها در امان نیستند. مراکش به عنوان یک کشور با سرمایهگذاریهای وسیع در انرژی خورشیدی و بادی و کنیا که بیشتر برق خود را از منابع تجدیدپذیر تأمین میکند، هنوز هم به واردات سوختهای فسیلی برای حملونقل و صنایع وابسته هستند. به همین دلیل، افزایش قیمت نفت و گاز فشار زیادی بر اقتصاد این کشورها وارد میکند.
گزارش همچنین هشدار میدهد که تنشهای ژئوپلیتیکی تنها به افزایش هزینه سوخت منجر نمیشوند، بلکه سرمایهگذاری در پروژههای جدید انرژی را نیز با چالش مواجه میکنند. از سال ۲۰۱۰ تا ۲۰۲۴، امارات متحده عربی و عربستان سعودی حدود ۱۷۵ میلیارد دلار سرمایهگذاری در بخش انرژی آفریقا اعلام کردهاند، اما بیثباتی جهانی ممکن است این سرمایهگذاریها را به تأخیر بیندازد یا حتی لغو کند.
دولتهای آفریقایی باید از این بحران به عنوان فرصتی برای اصلاح ساختار صنعت برق، کاهش اتلاف انرژی، ساماندهی بدهی شرکتهای برق و واقعیتر کردن تعرفهها استفاده کنند. همچنین توسعه منابع بومی و تجدیدپذیر انرژی باید به یک اولویت استراتژیک تبدیل شود تا وابستگی این کشورها به نوسانات بازارهای جهانی انرژی کاهش یابد.
در پایان، این تحلیل تأکید میکند که اگرچه جنگ علیه ایران در نهایت به پایان خواهد رسید، اما ضعفهای ساختاری که این بحران در بخش انرژی آفریقا نمایان کرده، بدون اجرای اصلاحات اساسی همچنان باقی خواهد ماند.
