آمریکا گراز به تنگه هرمز می فرستد

اسم رسمی اش «تاندربولت ۲» است، اما همه او را با یک نام صدا می‌زنند: وارثوق یا همان گراز. دماغه بزرگ و جلوآمده، بدنه زمخت و چهارشانه، و دو موتور در دو طرف بدنه که شبیه گوش‌های گراز است، این نام مستعار را برایش ساخته.

نیروی هوایی آمریکا سال‌هاست برنامه بازنشستگی این پرنده پیر را در سر می‌پروراند. دلیلش هم روشن است: نگهداری از یک هواپیمای ۵۰ ساله هزینه سنگینی دارد. به‌روزرسانی مداوم، تأمین قطعات یدکی و پرسنل پشتیبانی، همه و همه ارقام را بالا می‌برد. قرار بود جنگنده «اف-۳۵» جای خالی گرازها را پر کند.

اما کنگره آمریکا با این بازنشستگی شتابزده مخالفت کرد. نمایندگان مجلس اصرار داشتند که این پرنده‌های کهنه‌کار هنوز حرف‌های زیادی برای گفتن دارند. در قانون اخیر مجوز دفاع ملی، آنها خواستار حفظ حداقل ۱۰۳ فروند از این هواپیما شدند.

گراز آهنین ویژگی‌هایی دارد که در هیچ هواپیمای دیگری پیدا نمی‌شود. این پرنده برای بقا طراحی شده، نه برای سرعت و زیبایی:

- کابین خلبانش با زره تیتانیومی پوشیده شده

- می‌تواند با یک موتور پرواز کند

- حتی اگر نیمی از یک بال را از دست بدهد، باز هم در آسمان می‌ماند

- در صورت از کار افتادن سیستم‌های هیدرولیک، خلبان می‌تواند آن را دستی هدایت کند

اما شاخص‌ترین ویژگی‌اش مسلسل هفت‌لول ۳۰ میلی‌متری است. صدای «ببرررررررپ» مسلسل گاتلینگ آن برای نیروهای خودی نوید نجات و برای دشمن نوید نابودی است. در جنگ خلیج فارس و بعداً در افغانستان، سربازان زمینی این هواپیما را «فرشته نگهبان» خود می‌نامیدند.

پنتاگون خبر داده ین هواپیما در جبهه جنوبی مستقر شده‌اند. مأموریت جدیدشان شکار شناورهای تندرو در تنگه هرمز است.

سی ان ان نوشته گرازها برای پشتیبانی از سربازان زمینی ساخته شده بودند، حالا به نظر می‌رسد نقشی حیاتی در تنگه هرمز ایفا می‌کند.